Ervaringen

”Lieve Alida,
Dank je wel voor de prachtige ervaringen. Twee reizen, totaal verschillend en beide even mooi. Ik heb nog nooit zo hard gehuild waar iemand bij was, laat staan iemand die ik nog nooit eerder had gezien. Door je rust, de toon van je stem en je warme energie voelde ik me zo op mijn gemak. Je engelengeduld heeft me verbaasd en geraakt. Het heeft me de gelegenheid gegeven mijn reis ook echt MIJN reis te laten zijn. De tijd was helemaal voor en van mij. Mijn hart lacht als ik aan je denk. :-)”

Brenda, 5 maanden na haar proces


”Helemaal blanco, zonder verwachtingen maar heel erg nieuwsgierig ging ik mijn allereerste proces in.
Het was ontzettend heftig en eindigde in een migraine-aanval zoals ik die echt nog nooit gehad had. De fysieke reis daar direct achteraan bracht nóg meer herinneringen aan het licht, (blijkbaar pas de echte essentie voor dat moment,) en liet mijn migraine razendsnel verdwijnen.

Na de reis was ik vooral rustig. Heerlijk! En mijn kinderen hebben nog nooit zó vaak gezegd dat ze van me houden…
Mensen om mij heen merken op dat ik straal, relaxt ben en dat de beruchte donkere blik uit mijn ogen is verdwenen. Dat laatste zie ik zelf niet, maar ik voel het wel; die donderwolk is uit mijn hoofd!

3 Weken na het proces begin ik te ervaren dat het dagelijks leven mij regelmatig op de proef stelt. Het kost wat moeite maar het is heel fijn om het gevoel ‘bij te houden’, om het op welke manier dan ook aan de oppervlakte te houden. De nazorg-gesprekken met Alida waren ook daarom heel waardevol.

Een ander effect blijkt tot uiting te komen bij mijn zoon Bas (toen 5 jaar). Hij was al open, sociaal en gezellig maar hij is sinds mijn proces ook opvallend relaxt. Hij is veel rustiger in zijn gedrag, kan zich beter uiten en is zó lief…
Dit was zo opvallend dat hij een half jaar later ook een proces heeft gedaan.
Ook hij ging, na een kleine voorbereiding, blanco en vooral nieuwsgierig op weg.
Zijn proces was zoals altijd bij kinderen veel korter dan het mijne maar wat kwamen hij en Alida stralend naar beneden! Ongelofelijk maar wat prachtig om te zien…
Alida laat weten dat het een mooi en creatief proces is geweest maar Bas mag zelf bepalen wat hij mij vertelt over de inhoud van het proces. Dat is van hem zelf en van die privacy maakt hij ook gebruik. Voor mij als moeder moeilijk, maar ook mooi dat hij dat voor zichzelf kan houden. Waar hij géén geheim van maakt is dat hij het geweldig vond en heel graag nóg eens op reis zou gaan!
Een maand na zijn proces is hij (ondanks een extreem heftige decembermaand) de rust zelve, bewaakt hij prima zijn eigen grenzen en komt hij goed voor zichzelf op. Zijn langslepende blaasprobleem verdwijnt naar de achtergrond en zijn zelfvertrouwen groeit. Voor hem hebben we op dit moment echt niets te wensen…

Dit is een pad wat mij en Bas, maar ook de rest van ons gezin vooral veel rust blijkt te brengen. Voor ons beiden heeft het al gevolg gehad en ik ben er zeker van dat deze weg ons nog heel veel mooie inzichten gaat brengen die ons leven makkelijker maken; verrijken.
We zijn zó dankbaar!”

Carlyn (31) en Bas (6), half jaar en 1 maand na hun eerste proces


„Er is wel veel veranderd. De verhouding met mijn zoon is absoluut anders en beter, ook mijn eigen zelfverzekerdheid is verbeterd.
Ik heb nu de mogelijkheid om terwijl ik in gesprek ben naar mezelf te kijken alsof iemand anders bezig is. Met andere woorden mijn zelfbewustzijn is verbeterd, het is alsof er een nieuwe mogelijkheid is bijgekomen. Een soort helicopterview. Verder kan ik nog steeds als ik probeer te gaan slapen bij mijn bron komen ik val dan heel snel in slaap.
Ik geloof zelfs, maar dat weet ik niet zeker dat ik minder gauw driftig wordt, ik twijfel want aangebrand zijn dat kan ik nog steeds.
Iets negatiefs heb ik eigenlijk niet te melden. Ik zou het iedereen aan raden.”

Peter (49 jaar, 1 maand na een Journey proces)


„Vanaf het moment dat ik plaats nam in de gemakkelijke stoel voelde ik me op mijn gemak.
Misschien komt dat omdat we elkaar al lang kennen en ik me in veilige handen bij jou voel.
Misschien komt het ook doordat je mij het gevoel gaf dat ik er mocht zijn die avond en er rust en ruimte voor mijn emoties werden gegeven.

Aan het begin van de reis voelde ik me op mijn gemak en stelde ik mezelf open voor alles wat komen zou. Ik had me niets ingeprent en verwachtte niets. Hierdoor lukte het me mezelf over te geven aan de opdrachten die jij me gaf. Door de rust en warmte in je stem, werd het voor mij nog makkelijker me te ontspannen en over te geven aan mezelf. Al snel voelde ik dat mijn lichaam in beweging kwam. Mijn lichaam werd als het ware meegevoerd in een centrifuge. Bij iedere laag hoorde een andere beweging. Eerst tollend in het rond, later evenwichtig schommelend heen en weer van links naar rechts. Als een schip dat deint aan de kade.

Het was niet moeilijk door iedere laag verder af te dalen en uiteindelijk was ik sneller bij de bron dan jij en ik voor mogelijk hielden. De bewustwording van de pijn bij mijn eenzaamheid was pijnlijk en gaf en geeft me veel verdriet. Ik voel me nu rustiger en dat geeft warmte.

Het besef van de bijna dood ervaring was onverwacht. Nog onverwachter was het feit dat ik koos voor het leven om mijn ouders van het verlies te ontzien. Ik ben er niet van geschrokken. Het was onvermijdelijk en ik begrijp nu beter waarom ik me op een bepaalde manier heb gedragen in mijn leven tot nu toe.
Ook snap ik waarom ik, in tegenstelling tot vele mensen in mijn omgeving, niet bang ben voor de dood. Het geeft me rust.”

Anja (30 jaar, 4 dagen na haar eerste Journey proces)

"Het is moeilijk uit te drukken hoe ik me nu voel.
Zoals ik al zei, bij iedere poging om het in woorden uit te drukken gaat de meest belangrijke informatie verloren.
Ik voel vooral rust. Het lijkt wel alsof ik meer bewust ben van mijn zijn, en mijn lichaam en geest beter met elkaar communiceren.
Ik ben gisteravond gemasseerd en ik merkte dat de masseur geen enkel spanningspunt kon vinden in mijn lichaam.
Het leek dat ook wel alsof de massage niet ‘goed’ was. Ik zag mijn 3 vriendinnen allemaal gebroken uit de massageruimte komen, omdat de masseur hun nek en schouders flink onder handen had genomen. Blijkbaar zaten ze alledrie lekker vast. Ik had helemaal die ervaring niet en ik begreep direct dat mijn lichaam in ontspannen toestand verkeerd. Ik hoop dat dit lang mag duren, want ik bruis van de energie en ondertussen voel ik me o zo rustig en ontspannen.”

Anja (30 jaar, een week na haar eerste Journey proces)


„ ... verder kan ik je nu al laten weten dat het goed gaat met mij. Krijg reacties van: 'de scherpe randjes zijn eraf’, 'je bent liever geworden’. En ik geniet, loop weer met een lach op deze wereld. Mensen denken soms dat ik verliefd ben maar dat is nog niet eens het geval, gewoon blij zijn.”
Christa (40 jaar, na 2 Journey processen)


journey_sun.png
Klik hier voor een interview met deelnemers aan The Journey in Nederland.

journey_sun2.pn
Klik hier voor een video met ervaringen in Australië